Oude Spijkers worden hergebruikt

 "Oude spijkers moesten worden hergebruikt”

,,Het is het jaar dat Elvis werd geboren en het Nederlands ijshockeyteam speelde zijn eerste interland ooit”, zegt directeur Ilona Bronkhorst (41) van Aannemersbedrijf G. Bronkhorst in Garderen. In het jaar waarover ze spreekt, 1935, begon het bedrijf van haar opa. In eerste instantie als metsel- en timmerbedrijf. Dit jaar bestaat het bedrijf 75 jaar. ,,Best speciaal”, vindt de directeur.

Door Boy Imminck

Officieel heet het bedrijf G. Bronkhorst & Zn BV. De ‘G’ uit die naam staat voor ‘Gerrit’, de opa van de Ilona Bronkhorst. Het predicaat van familiebedrijf is volgens de directeur meer dan terecht. ,,Het bedrijf ging via mijn opa naar mijn vader. Daarna via mijn vader naar mijn broer en inmiddels zwaai ik hier de scepter. Buiten dat hebben ook een paar van mijn ooms hier gewerkt”, zegt Bronkhorst. ,,In 1928 kwamen mijn overgrootouders wonen op de plek waar nu het bedrijf staat. Ik heb me laten vertellen dat mijn overgroot opa aan de basis van het aannemersbedrijf stond, voordat zijn zonen het overnamen. Het moeten moeilijke tijden zijn geweest toen het bedrijf begon”, vermoedt Bronkhorst. Ze doelt op de jaren na de beruchte Beurskrach van 1929, de tijd waarin een groot gedeelte van de wereld in financieel zwaar weer verkeerde. ,,De instelling die de werknemers toen hadden, was om keihard te werken. Oude spijkers die werknemers tegenkwamen, moesten worden bewaard voor hergebruik als ze nog goed waren.”

Het bedrijf van Bronkhorst groeide in de jaren na de Tweede Wereldoorlog gestaag. Als eerste mijlpaal noemt Ilona Bronkhorst de overname van het bedrijf in 1974. ,,Mijn vader Eep (Evert) nam het bedrijf over van mijn opa. Hij was toen 31 en werkte er al jaren. Vanaf het moment van de overname veranderde er veel. Het bedrijf ging meer en meer zelf doen, alles onder één dak”, beschrijft ze de situatie destijds. ,,Mijn vader had graag de controle over alles. Op deze manier was hij, met zijn werknemers en onderaannemers, verantwoordelijk voor het gehele project. Het werd een bedrijf waarin vaak werknemers als leerling binnenkwamen en tot hun pensioen niet meer vertrokken. Inmiddels zijn we ook een erkend leerbedrijf.”

De traditie van familiebedrijf lijkt ook na de overgang naar het nieuwe millennium gewaarborgd als broer Gerrit-René het bedrijf van zijn vader overnam. ,,Na een paar jaar besloot hij toch iets heel anders te gaan doen. Ik werkte destijds, in 2004, in Garderen. Ik had zelf een makelaarskantoor. Met mijn vader en Reijer Kok, dit jaar 35-jaar in dienst, hebben we toen een nieuwe directie gevormd en zijn we aan de slag gegaan”, vertelt de directeur. Langzaamaan raakte ze ingewerkt in de directie en werd ze mede-eigenaar. Inmiddels werd er al geruime tijd nagedacht over de feestelijkheden rondom het aanstaande 75-jarige jubileum. ,,Mijn vader heeft altijd aangegeven definitief te willen stoppen na het jubileum. Helaas heeft hij dit niet meer mee mogen maken. Eind maart van dit jaar is hij overleden. Heel onverwacht, dat was een grote schok. Met het personeel zijn we de dag na zijn overlijden naar zijn woonhuis gelopen om hem de laatste eer te bewijzen. De begrafenis was groots, met veel belangstelling. Jonge voetballers van voetbalclub Veluwse Boys vormden een erehaag langs de weg. We zijn al jaren hoofdsponsor van deze club”, blikt Bronkhorst terug. ,"Ons doel is altijd het voortzetten van ons familiebedrijf geweest, wat er ook gebeurt."

Bronkhorst legt een paar grote stapels met foto’s op de tafel in het voormalige woonhuis dat nu onder andere dienstdoet als kantoorruimte. Het zijn foto’s van villa’s en andere projecten waaraan het aannemersbedrijf heeft gewerkt. ,,Het woonzorgcentrum Dr. Kruimelstaete in Garderen, daar ben ik nog steeds erg trots op. We hebben bijvoorbeeld ook scholen, dorpshuizen en brandweerkazernes gebouwd. Dat zijn speciale projecten. Maar ook verbouwingen, groter en kleiner, wij zijn van alle markten thuis. Dat is ook onze insteek voor de komende jaren. Het is een uitdagende tijd. Onze doelstelling is om mooie projecten uit te voeren met zoveel mogelijk ‘eigen mensen’. Mensen die het vak bij ons komen leren en uiteindelijk vast in dienst komen. We hebben vijftig mensen in dienst, die willen we graag aan het eten houden. Als we de komende jaren zullen wij onze schouders eronder zetten.”

Twee generaties met eigen kijk op de geschiedenis

Er zijn verschillende generaties werkzaam in het 75-jarige bedrijf. Allebei hebben ze een eigen kijk op de geschiedenis en de huidige situatie.

Hij moest maar op een paaltje langs de weg gaan zitten. Dan kwam er vanzelf een busje van Bronkhorst dat hem naar de werkplek zou rijden. ,,Ik was destijds, in 1975, zestien jaar oud. Mijn vader had geregeld dat ik in het bedrijf van Eep Bronkhorst kon gaan werken. “Ik hoefde niets te verdienen, als ik maar iets leerde. Dat vond mijn vader belangrijk. Ik ging aan de slag als timmerman, vier dagen werken en een dag naar school”, zegt Reijer Kok (51). Hij is 35 jaar in dienst en kent het bedrijf daardoor van alle kanten. ,,Het is een eerlijk, vertrouwd en eigenwijs bedrijf. De leiding staat altijd voor het personeel klaar. Het mooie is dat ook een paar van mijn familieleden in dit bedrijf werken”, zegt Kok.

Robin van Middendorp (18) is een werknemer van de jongste generatie. ,,Ik zag een advertentie in de krant en zo ben ik bij dit bedrijf gekomen. Lekker dichtbij want ik kom uit Garderen. Of ik hier tot mijn eigen pensioen ga werken? Ik heb nog geen idee, maar het zou mooi zijn want het bevalt me prima”, zegt Van Middendorp. ,,Mijn opa heeft er gewerkt en mijn oom werkt er ook. Ik ben nog een leerling in dit bedrijf, maar dat maakt niets uit. Ik word gewoon geaccepteerd. Ik heb leuke collega’s die goed met me omgaan.”

Bron: Barneveldse Krant, 11 september 2010.

Foto: Hans Verhorst/BDU

11-09-2010 « terug naar overzicht